Nepal heeft veel arme studenten. Ze zijn meestal afkomstig uit de bergdorpen in de Himalaya waar geen verdere toekomst voor hen is. In Kathmandu, de hoofdstad van Nepal, wacht hun een zwaar bestaan. De arme studenten zijn net zo hard bezig met overleven als met studeren.

Met drie of vier studenten een kamer delen is niet uitzonderlijk. Het voordeel is dat ze met zijn allen de huur kunnen delen. Op de kamer is meestal geen stromend water en geen afvoersysteem. Water wordt aangevoerd in een blik met een kraantje, het afvalwater gaat in een grote teil en het toilet buiten wordt gedeeld met meerdere gezinnen. Studenten hebben verder geen telefoon, geen cd-speler, geen televisie, geen boeken etc.

De Stichting Studentenproject Nepal bemiddelt in sponsoring van studenten in Nepal. Voor 225 Euro per jaar kunnen sponsors een student sponsoren. De studenten komen binnen via Tendy Sherpa, Jos Bus, Thakur Dhital en Bhadra Bharam.

De controleurs controleren de sponsorstudent in Nepal op een aantal zaken, zoals de inschrijving van de student aan de universiteit, de tentamens, de facturen voor het collegegeld en de storting van het sponsorgeld op de bank. Er vinden verschillende controlemomenten per jaar plaats. Zowel sponsors, controleurs als sponsorstudenten ontvangen een contract van de Stichting Studentenproject Nepal. De sponsoring ging medio 2000 van start. Per 1 juli 2010 zijn/worden 220 studenten gesponsord en staan er vier op de wachtlijst voor nieuwe sponsors.

Het contact tussen sponsor en student is heel verschillend. Er zijn sponsors die geen contact willen door middel van briefjes of e-mail. Ze betalen hun jaarlijkse bijdrage van 225 Euro. Andere sponsors hebben mailcontact (In Kathmandu zijn veel email-cafés. Sommigen zien het als een goede reden om een keer in Nepal te kijken en ook de student op te zoeken. Bestuursleden van SMPN namen in oktober brieven en cadeautjes van de sponsors mee voor hun studenten. Ze stelden het zeer op prijs iets van hun sponsor te horen.

Controleurs van sponsorstudenten in Nepal

De Stichting Studenten- en Musaharproject Nepal heeft vijf controleurs in Nepal die sponsorstudenten controleren. Dat zijn Tendy Sherpa, Jos Bus, Thakur Dhital, Bhadra Bharam en Gyan Aryal. De studenten studeren in Kathmandu of in Chitwan. De sponsors betalen 225 Euro's per jaar aan hun student. Dat geld wordt gebruikt voor collegegeld, examengeld, kamerhuur en aanschaf boeken.

STICHTING STUDENTENPROJECT NEPAL

Jaarlijks is 9500 euro nodig om het computerproject draaiende te houden. Dat geld wordt besteed aan de huur van de computerruimte, het salaris van de leraren en secretaresse, elektriciteit, water, telefoon en diversen. Met name de posten elektriciteit en telefoonkosten zijn enorm gestegen. Aan giften van sponsors ontving de stichting ongeveer 2000 euro. Het resterende bedrag moet bijeen worden gebracht middels acties en studenten die een kleine vergoeding betalen voor de computerlessen. Iedere gift, groot of klein, wordt in dank ontvangen en gebruikt voor studenten van de laagste kasten in Nepal om computerlessen mogelijk te maken.

STUDENTENSPONSORING

In januari 2010 waren er 160 scholieren/studenten die vanuit Nederland worden gesponsord. Ze zijn verdeeld over 5 controleurs, Tendy Sherpa, Thakur Dhital, Bhadra Bharam, Gyan Aryal en Jos Bus. Sinds 2004 is het streven er op gericht om de bijdragen in juni over te maken. Dan kunnen de controleurs het overhandigen voordat het inschrijfgeld en de eerste lesgelden betaald moeten worden. Alle voor dit jaar gegeven sponsorgelden zijn op de plaats van bestemming aangekomen. Het geld is

Tendy Sherpa is directeur van Iceland Trekking in Kathmandu. Aanvankelijk werkte hij als gids voor een trekkingsbedrijf, maar in 1995 besloot hij voor zich zelf te beginnen. Bij Iceland Trekking kan men kiezen uit veel trektochten. Zowel groepen als individueel. Het bureau heeft veel expeditie-ervaring. Tendy Sherpa combineert zijn drukke baan met activiteiten voor verschillende stichtingen. In ons land zijn dat projecten van het ICFON en Sponsor Trek Nepal, voor welke organisaties hij diverse controlerende taken vervult. Hij was nauw betrokken bij de start van het computerproject in Kathmandu.

Jos Bus:

Jos Bus uit Hilversum woont vijf maanden per jaar in Kathmandu. Hij is voorzitter van het ICFON (International Council for Friends of Nepal). Daarnaast steunt hij met behulp van vrienden en familie vele tientallen gezinnen in Nepal. Dankzij zijn bemiddeling werden de meest elementaire dingen in dorpen geregeld, zoals de bouw van een watertap, het repareren van het dak van een gezondheidspost, de bouw van schoollokalen etc. Ook startte hij een zilverfabriekje waar mensen van de laagste kasten een opleiding krijgen tot zilversmid. Zijn Nepalese sponsorzoon Dambar heeft de leiding van Dambar's silverfactory. Veel studenten die hij onder zijn hoede heeft zijn afkomstig uit afgelegen arme gebieden.